Wat doen wij nu, wat zijn onze toekomstplannen, waar gaan wij heen?!!!!!
Tijd voor een nieuwe weblog: terug in Nederland.
Meekijken????? www.teruginnederland.web-log.nl

Nog niet veel inspiratie maar leest en gij ontdekt……

Groetjes, de Brave family

Lieve allemaal,

Aan de overweldigende reacties en mailtjes die we hebben ontvangen begrepen we dat ons vorig berichtje een beetje dramatisch is overgekomen.

Op het moment van schrijven voelden we ons natuurlijk ook wel zo maar zal nu maar even een korte toelichting geven.

Onze tijd in Servie was over het algemeen heeeeeeerlijk.
Maar ………. van diertjes voeren, tomaatjes planten, huisje renoveren, de leuke kampeerders brengt natuurlijk op den duur niet genoeg brood meer op tafel.
De klussen van Ivor hebben ons echt een fijn leventje kunnen verschaffen maar om economisch iets in Servie op te zetten, helaas.
We beseften ook dat toch het cultuurverschil (hoewel Ella van Joegoslavische afkomst is) als je bent opgegroeid in de grote steden in Nederland het zeer moeilijk maakt in korte tijd een echte hechte vrienden en kennissen kring op te bouwen.

Mensen zijn zeer lief maar ook erg gesloten en leven nog steeds onder de zware juk van het na-oorlogse, dus erg depressief.

Omdat wij nog wel wat diesel in de tank wilden gooien en met de kids een rustige terugreis naar Nederland wilden beleven hebben we onze kleding, belangrijke spulletjes en ons laatste spaarpotje ingepakt en gewoon hoppa weer naar het bekende onbekende afgereisd.

Dus lieve allemaal, nix ernstigs, geen ziektes of andere familiedrama’s, gewoon het gezin de Brave had er even tabak van in Servie en we zien wel weer wat de toekomst brengt.
Als we allemaal weer in wat rustiger vaarwater zitten gaan we jullie zeker weer op de hoogte houden van ons wel en wee, misschien wel weer net zo avontuurlijk.

Nogmaals bedankt voor al jullie leuke lieve intressante informatieve reacties van de afgelopen 2 jaar.
We hebben er van genoten en ook veel steun aan gehad. Blijf ons schrijven.

Tot slot, spijt hebben we zeker niet van ons avontuur, we hebben weer ontzettend veel geleerd van het leven.

Kussssssssssssssssssss

Ivor, Ella, Timmy en Davy

Lieve trouwe lezers,

Ons Servie avontuur heeft een voortijdig einde gekregen. We hopen voorlopig maar in ieder geval is de log tijdelijk in pauzestand.
Misschien weer een idee voor een nieuwe log, ” terugkeer naar Nederland” of ” De Brave Family op terugreis”.

In ieder geval, reacties mogen jullie nog steeds plaatsen of mailtjes zijn natuurlijk altijd welkom.

Bedankt voor al jullie fijne, mooie en onderstuenende reacties de afgelopen 20 maanden.

Tot ziens

Ivor, Ella Timmy en Davy

De Family

Alle avonturen van een Nederlandse familie in Servixeb-Montenegro oftewel voormalig Joegoslavixeb

Timmy

Onze kanjer heeft ook weer een heerlijke zomer gehad. Bedacht helaas pas in zijn eerste schoolweek om een hut te gaan bouwen J

Hij heeft weer een vliegende start op school gemaakt. Allemaal vijfen! (is hier hoogste cijfer)

Een enkele 4 maar ja laatst dus toch nog een 3 ……….. voor tekenen hahahaha.

Ja we zijn echt bijzonder trots op hem. In een jaar tijd heeft hij zich echt goed ontwikkeld in de Servische taal. Wij doen ook ons best maar ja, euh.

Timmy is deze week lekker op reis, schoolkamp in Divcibar. Dit ligt Centraal in de Maljen gebergte en ca 120 km onder Beograd.

http://www.villageadventure.co.yu/divcibare.html Daar kunnen jullie eventjes een kijkje nemen om een impressie te krijgen van wat onze zoon allemaal voor moois beleefd.

Ik heb meneertje ondertussen nog maar een keer aan de lijn gekregen, alleen maar om natuurlijk even de standen van het mooie voetbalweekend door te geven, helaas AZ.

(even tussendoor, vanavond weer gesproken en de standen van woensdag nog even doorgegeven. Hij heeft het dus verschrikkelijk naar zijn zin maar mist ons allemaal toch wel een beetje hoor).

Dinsdag avond hadden ze “gekke haardracht”avond. Is nogal wat voor Timmy die nog speciaal een dag van te voren even zijn lange blonde manen heeft laten fatsoeneren.

Voor woensdag avond stond een gemaskerd bal op het programma. Helaas ligt zijn clownspak nog in Nederland dus mama was de week te voren maar even creatief geweest.

Gelukkig hadden we de pruik en de rode neus wel al hier, een paar gekke oranje slofklompen en clown was compleet.

Schoolboeken hebben de kids ook mee want het is ook de bedoeling dat het een educatief weekje wordt.

(kreeg ook vanavond te horen dat ze werkelijk elke ochten van 10 tot 12 les hebben, veelal in de natuur)

Timmy’s “voetbalcarrière” heeft eventjes een andere wending genomen. De “grote”club CFK Vrbas schijnt al net zo’n gebrek aan stabiliteit en regelmaat als de rest van Servië te hebben. Nou is dat af en toe wel makkelijk leven zo hoor maar voor een kind is dat erg verwarrend. Hebben we trainen of niet, gaan we nu wel naar een toernooi of niet, tegen wie moeten we morgen nou spelen, of moeten we wel spelen. Erg frustrerend natuurlijk. De club zou van de zomer naar Barcelona gaan, tuurlijk kreeg Timmy van ons meteen toestemming want wanneer ga je dat ooit nog mee maken? Ach, toen werd het Alicante en uiteindelijk zijn ze beland in Slowakije. Ook leuke ervaring natuurlijk maar als je hele toernooi bestaat uit het hele weekend tegen de zelfde plaatselijke club te spelen gaat zelfs Timmy de keel uithangen.

We hebben hem eindelijk over kunnen halen om bij ons plaatselijk Obilic Zmajevo te gaan spelen. Sindsdien heeft hij wekelijks 2 a 3 trainingen op hetzelfde tijdstip.

Zeker om de week een wedstrijd en hij speelt natuurlijk met al zijn vriendjes uit het dorp.

Ach, als de tijd rijp is wordt hij vast wel een keertje geïntroduceerd bij Partizan of Crvena Zvezda (Rode Ster).

Ondertussen beginnen de broers al dikke vrinden te worden. Leeftijdsverschil is natuurlijk best groot maar naarmate Davy ouder wordt worden ze ook gezelliger met mekaar, in ieder geval veel Servisch geouwehoer tussen die 2 hahahah.

Even een update over de beesten bende van de afgelopen paar maanden. Er zitten wat blanco stukken tussen maar, ja ja daar heb je me weer, fotootjes plaatsen wordt je dus helemaal agressief van hahahaha.

De Duckies

Dit is nu familie Duck.

Het verhaal was:

onze eigen Japanse eenden hadden een nest gemaakt en eieren gelegd. Daarvan kwam er helaas maar 1 uit. Dus wij 5 maatjes op de markt bijgekocht als gezelschap. Gekocht als Japanse maar werden dus mooie witte. Helaas op een dag was Joy iets te speels en klein duckie is niet

meer.

’t Was wel schattig, de witte eenden groeiden als kool maar de Japanse schijnen niet zo hard te groeien. Dus als familie Duck op rij aan de wandel ging waggelde daar altijd een race-eendje achteraan en plop, weer vallen in een kuiltje. Erg kneuterig maar echt leuk om een half uurtje ontspannen naar te zitten kijken hihihi. 1 Van de witte duckies had ook even pech, zat met pootje klem in het hok. Nachtje in een doosje, beetje vertroetelen en Duckie was weer het haantje hoor, bijnaam hoe kan het ook anders Alfred J. Kwak.

Familie Kalkoen

Dit waren ze:

Dit waren ze een paar maanden later:

En dit zijn ze nu:

Hihi, klinkt erg hard maar ze liggen inderdaad in de vriezer. Ivor heeft zich zelf meester kalkoen (en kippen) slachter gemaakt. That’s life mensen, hier hebben we geen poeliertje. Maar oh oh oh wat is dat lekker zeg, kalkoenvlees. Wat dacht je van een boutje van 2,5 kg!!!! We hebben ze maar tot ca 23 kilo laten komen. Voer is nl erg duur en wat moet je toch met een kalkoen van 40 kg? Ja, verkopen maar dat kennen we hier inmiddels wel een beetje, puntje bij paaltje zitten wij met 5 kolossen en niet

genoeg ruimte in de vrieskist

.

De katjes en de hondjes

Leuk nieuws en minder leuk nieuws. De jonge katjes hebben het (alweer) geen van allen overleefd ( behalve de ene die we hadden weggegeven aan iemand in de straat en die leeft gelukkig nog wel). Met een zwembad is het altijd oppassen en aangezien de katten hier niet binnen leven, helaas.. Vlekkie is ook een hele mooie poes geworden maar verder treffen we het hier nog steeds niet met katten. De ouwe Cicko (spreek uit als Tsitsko) heeft op haar ouwe dag nog een jonkie gekregen, grappig verhaal. ’s Avonds horen we heel zachtjes mauwen. Dacht dat het weer de kat van de buren was die binnen wilde komen, een ondeugende rode kater die het vlees van je bord af steelt waar je bij zit . Voor het naar bed gaan alle katten naar buiten gestuurd en zo ook de Ouwe. De volgende morgen een gil van Ivor, kijk wat er in de ovenla ligt: We hebben spuitje met melk en beetje water etc in bekkie gestopt maar heeft maar 2 daagjes geleefd. Was wel een schatje, net een klein muisje maar was toch nix geworden. De Ouwe is minstens 20 jaar !!!!! Dat kan nooit meer gezonde kittens voortbrengen natuurlijk.

De doggies

Doerak, de ontzettend lieve maar ontzettend wilde zwerver is ons ook ontglipt. Niet dat we daar erg rouwig om zijn want ze bracht ontzettend veel onrust ook tussen Maxima en Joy en de eenden en de kids etcetc. Jammer. Maar wat gebeurde er in de nacht van 30 augustus: Maar 2 stuks! En ze kunnen niet meer van mekaar verschillen als zouden ze allebei uit een ander nest komen! De 1 onze Beer lijkt een Sarplaninac pup te zijn, mannetje, met staart, wollig. Het vrouwtje heeft geen staartje, is zwartbruin, gladde glanzende vacht en lijkt op een teckel! Hahaha, nou moeten we eigenlijk een keuze maken maar ja, ze zijn allebei zo lief. Mochten er hier liefhebbers in het dorp zijn gaat waarschijnlijk toch het vrouwtje. Wel sluiten we ze nu steeds in het weekend op zodat er niet weer -’s nachts pups verdwijnen!!!!!!!! Onze “waakhonden”, doen het verder erg goed hoor, schijnen erg happy te zijn. Maxima wordt een deze dagen eventjes van haar vrouwelijk hormoontjes afgeholpen want nestjes hebben we nu wel genoeg gehad. Joy is aan de beurt maar dan van het voorjaar. Er zijn in het dorp 2 prachtige mannetjes retrievers dus daar moet ze maar een keuze uit maken. Joy heeft helaas van de zomer wel een ongelukje gehad, we weten niet precies wat er is gebeurd of door een andere hond aangevallen of door een landbouw machine geschept. In ieder geval kwam ze thuis met 2 japen over haar koppie en een diepe snee tot op het bot in haar voorpoot. Zie dan maar een dierenarts te vinden hier! De privé dierenarts was nergens bereikbaar of te vinden en de plaatselijke”veekliniek”schijnt gesloten te zijn, doordat er te weinig cliënten zijn. Is begrijpelijk als grotendeels van de inwoners van ons dorp aan het pompen of verzuipen is, dus wordt er geen geld aan dierenartsen uitgegeven. Als het dier niet uit zichzelf geneest wordt het wel of langs de kant van de weg gegooid of ze maken het zelf wel af. De harde werkelijkheid. Maar enfin, uiteindelijk een ouwe veearts gevonden die voor de kliniek in Vrbas werkt. Joy een touwtje om haar bel want narcose of uitslaap hokken…wat is dat? Wel kreeg ze een verdovend middel in haar poot gespoten dus het gaat er niet helemaal primitief aan toe. Maar wat een andere wereld vergeleken met de Nederlandse dierenartsen. Nou was de prijs er ook wel naar hoor, 17 euro voor hechtingen, verdoving, ontsmetting en controle. Joy is weer helemaal de dame hoor, geen littekens aan overgehouden gelukkig.

Kleine geit-grote geit

Belka onze blater is een mooie grote geit geworden. Iedereen die langskomt zit verlekkerd te kijken ( spit) zo lekker dik is ze maar nee, niet mijn Belka!! We hebben wel geprobeerd haar ergens anders te stallen voor de winter en tegen de tijd dat ze melk gaat geven zijn de kaasjes voor ons. Nog niet gelukt, dus heeft Ivor een ontzettend mooi hok gemaakt: Ze heeft het hier nu heerlijk naar de zin en heeft inmiddels genoeg hooi en gedroogd gras om de winter door te komen. Gisteren heeft Belka bezoek gehad van Meneer Belka zoals Davy dat zo mooi zegt: Zijn verhaal is: meneer Belka brengt kleine Belka’s nu naar mevrouw Belka toe en dan heeft onze Belka een baby Belka ???????? Ook potjes van 3 jaar hebben ontzettend grote oren en hij heeft waarschijnlijk e.e.a. bij tante’s onderhandelingen over een dekker opgevangen hahahha. Heerlijk dat peuterpraat. Maar u begrijpt het al, als alles goed is gegaan mogen wij ons in maart(?) verheugen op de geboorte van een jong geitje, ben echt benieuwd!

Bunny Bunny

Ons lief klein konijntje Gevonden in het hok met inderdaad al een vliegje op haar neus. Het verhaal: Joy was stapelgek met konijn, kon geen kwaad doen bij haar tot ze wat groter werd en Joy in ene een jachthouding ging aannemen. Bunny toen maar bij Belka in t hok gestopt en dat ging goed, totdat Joy steeds weer een manier wist om in het hok te komen, oftewel erover heen springen of samen met Belka lang genoeg wrikken tot het hek openspringt, slimme beesten. In ieder geval, waarschijnlijk konijntjes hartje begeven en zo lag zij in een hoekje. Helaas, was een pracht beest, vermoedelijk toch een Vlaamse reus zo groot was ze al.

Vissen

Ja niet in een kommetje of aquarium, nee gewoon achter ons huis. Deze zomer heeft Ivor iets meer tijd genomen om zijn hengels uit te proberen. Resultaat: 1 meervalletje. Kleintje nog maar kon helaas niet worden teruggezet omdat hij nogal gulzig was en het haakje erg diep had ingeslikt. Als ie wat groter was geweest hadden we een heerlijke maaltijd gehad, nu waren de katten en honden erg blij De kids Haha, ja die rekenen we al bijna tot beestenboel, de schorrie morries. Maar nee, daar wijd ik wel een ander logje aan.

Hoop dat jullie een klein beetje hebben meegenoten van de dieren verhalen.

Tot ziens, do vidjenja

De schoorsteen is weer geveegd, kachel schoongemaakt, er is voldoende houtgehakt en opgestapeld in de kelder, de vriezer zit vol, we zijn dus in principe winterklaar.

Vorige week redelijk koud geweest, elektrische deken al 2 keer aan gehad, kinderen in badjassen na het baden maar nu?

Het lijkt wel hoogzomer! Vandaag even de thermometer buiten gezet, 30 graden!

Ik vind het heerlijk.

Ook de terrassen in het dorp zijn maar weer buiten gezet. Voor de fruitbomen is dit minder, veel boompjes willen alweer in de knop gaan ja en dan krijg je de nacht vorst. We zullen zien.

Ons veldje is ook leeg, tomaten planten weg, de laatste 15 kilo paprika van het land gehaald.

Mijn andijvie is door de kippen aan gevreten (hebben te lange vleugelveren dus vliegen over het hek van hun ren.

Maar spruiten hebben we nog staan hoor, en lekkerrrr!

Ook de boerenkool moeten we maar even zien wat die nog gaat doen.

De sierpompoentjes zijn nu ook allemaal rijp. Heb een paar zaden te drogen gelegd, kan van de week geplant worden zodat we volgend voorjaar alweer een mooie kleurige haag hebben.

De Bed and Breakfast weblog hebben we inmiddels bijgewerkt zoals jullie misschien al hebben gelezen.

Zo zie je, we hebben een drukke zomer gehad. Ook de bezoekjes van onze vriendjes en familieleden hebben natuurlijk onze dagen weer met gezelligheid gevuld.

Maar ik heb ook een ander probleempje waardoor je bijna een hekel aan je computer gaat krijgen: problemen met de internet verbinding!!!!!

Is het de provider ? In het geval van mail wel want al jullie adres schijnen op een blacklist?????? Te staan die WIJ in ieder geval niet hebben aangemaakt. Nou ja, de vraag ligt wederom bij NEOBEE.net dus wordt vervolgd.

Inmiddels hebben we wel een tweede account aangemaakt en die loopt via YAHOO.

Mocht dus mail aan ons via Neobee retour komen probeer dan maar even het volgende adres: ivor_en_ella_de_brave@yahoo.com

Het nadeel van dit adres is dat we hiervoor weer naar de Yahoo site moeten maar ja, als dat alles is.

De verbindingssnelheid is momenteel 19,2  kbps (voor de kenners).

Voorheen kon ik me met 46, 8 kbps redelijk uit de voeten. Het kost nu gemiddeld 8 minuten tijd per fotootje!

Dus ik ga mijn best weer doen want we maken hier toch nog steeds wel leuke dingen mee.

Bij het vorige bericht heb ik inmiddels de fotootjes geplaatst, altijd leuk om nog even te kijken.

Volgende berichtje komt er vanavond, vannacht of in ieder geval komende week bij, beloofd beloofd.

Groetjes

Voordat jullie echt gaan twijfelen of wij allen nog in leven zijn heb ik nu toch maar even wat uurtjes vrijgemaakt om weer eens een actueel logje in mekaar te draaien.

Om het allemaal een beetje overzichtelijk te houden ga ik proberen in chronologische volgorde te verhalen.

Even een korte toelichting op de fotootjes, in weblog nieuwe stijl staan ze er verkleind op, even aanklikken en je hebt ons groot in beeld J

Ok, zondag 28 mei, EINDELIJK mijn geliefde weer thuis na 5 weken hard gewerkt te hebben in Nederland. En hij nam voor mij mee, mijn mama en ………

Autootje!!! Blits hoor, een Escort Cabrio uit het jaar ?????????

Helaas, de heer en mevrouw hadden slecht weer uit Nederland meegenomen zodat en oma Seka EN de Cabrio niet zo’n fijne periode hadden.

Mama ging helaas al na 10 dagen weer terug naar Nederland maar de jongens hebben weer even genoten van hun omaatje. Sorry mams, volgende keer gaan we meer leuke dingen doen.

Ivor en ik wel nog even een avondje en nachtje Salas gepakt (we hadden nu oma om even op de kids te passen) om de 5 weken apartheid effies in te halen …………

En ja dan zit je min of meer te adverteren dat je lekker de ruimte hebt voor eventuele campinggasten, staan ze inderdaad onverwachts voor je neus (lees www.bedandbreakfastservie.web-log.nl).

Het veld is bij regen duidelijk niet echt geschikt voor caravans en/of campers!!!!! Gelukkig wonen we op het boeren platteland en heeft bijna elke buur wel een tractor om de gestrande gasten er weer uit te slepen.

Tijdens Ivor’s werkweekjes in Nederland heb ik door deze weblog Ana leren kennen. Leuke Hollandse meid, via Griekenland en weer Nederland met haar Servische Goran en zoon Marko in Beograd beland. Helaas, voor hen nog niet het geluk om een huisje met stukje grond te vinden dus gezelligheid alom in Huize de Brave (zie vorig stukje). Goran en Ivor hebben ook genoeg te babbelen over zaken en auto’s etc in Servië, dus we hebben hier eindelijk wat vriendjes gevonden.

Ivor is gestart in het oude huisje om in ieder geval 1 leefbare ruimte te maken maar oei oei ………. Van een 2 jarenplan ziet het er naar uit dat als we geen goeie sponsors en werklieden vinden dat het een 20 jarenplan gaat worden!!!

In ieder geval, het buiten gebeuren is gezellig, romantisch, lekker tafelen, kampvuurtje en/of BBQ aan etcetc. Wel een tip voor alle komende gasten, citronella fakkels meenemen tegen de muggen!!!!!!!!

Toen werd het tijd voor “De Brave-clan”, moeders, broer en schoonzussie arriveerden voor ook (helaas) een paar daagjes.

Het weer was intussen omgeslagen van constante regenval naar 35 graden in de schaduw!!!

Niet leuk voor moeders maar daar hadden wij gelukkig een heerlijk zwembad voor.

De kids en wij weer flink verwent, koffers vol heen en lege bagage mee terug! Leuk hoor zulke gasten ontvangen.

We hebben natuurlijk weer verschrikkelijk genoten van de cuisine van Salas en ook ons eigen dorpsrestaurantje Jezero viel in de smaak bij de familie.

Ondertussen hebben we ook nog 2 families mogen ontvangen met hun tenten en kinderen dus ons “bedrijfje” begint ook een beetje te lopen.

Nu nog even uitzoeken hoe we dat officieel kunnen maken en onze registratie als inwoners van Servië is een peulenschilletje (jajaja, ik hoor jullie denken, inderdaad, eigenlijk zijn wij nog steeds een beetje staatsloze illegalen hihihihihi)

Woensdag 28 juni moesten helaas ons moeders, Edje en Ollie-bollie weer terug naar hun verplichtingen in Nederland.

Donderdag Ivor nog even ritje naar Boedapest gemaakt voor grote vriend Goran en vrijdag hoppa weer naar luchthaven Beograd voor mijn oudste vriendinnetje Wanda en haar mamsie. Wanda en ik gaan al een heel leven lang samen mee dus ook mijn Servische avontuur wilden zij beiden eventjes bekijken natuurlijk.

Laten zij nou grote zonaanbidders zijn en laat het weer nu even tegenzitten!!! Geen zware regen hoor maar weer bewolking, buitje, sorry oma Leny, was meer wat voor jou geweest. Daarom moeten jullie allemaal ook gewoon wat langer komen, dan maak je ten minste alle weersomstandigheden mee J 

Even tussen neus en lippen door, ons Edje had natuurlijk allerlei Oranje fratsen meegenomen (hoedjes, petjes, shirtjes etc) maar helaas helaas. Vanavond maar eventjes Frankrijk toejuichen………….

Met Wanda gezellig met de cabrio wezen toeren, even naar de Najlon, op terras koffie en natuurlijk biertje, Wanda ook helemaal verpest dus en wil nu elke zondagochtend om uurtje of 10 koffie en bier hihihihihi.

Daarna even de grens met Kroatië over want voor mij waren alweer de 3 maanden verblijf om dus even nieuw stempeltje bij de douane gehaald en klaar.

Timmy zat ondertussen in Slowakije, jaja onze International gaat maar door, helaas geëindigd op de …….. plaats (mag ik niet vertellen van hem).

Donderdag 6 juli helaas wederom afscheid nemen. Bah hoor, t was weer te kort! Gauw weer komen hè Wanda want die deuren hè……..

Samen met Timmy even bij Goran, Ana en Marko langs geweest en een heerlijk restaurantje in Beograd ontdekt.

En daarna was er …………………………………………………………… RUST!!!

Hoewel, ik heb jullie nog niet over de dieren verteld, ok daar gaat ie.

Konijntje Bunny had ik al vermeld? En toen kwamen de eenden eieren uit, helaas dus maar eentje, eventjes 5 erbij gekocht op de markt en dat scharrelt nu hier leuk tussen de honden door op het grasveld. De 5 hebben we gekocht als Japanse eenden (Pekingeend yammie) maar euh, blijken toch echt wel gewoon witte eenden te zijn. Ons eigen eendenjong loopt ook een beetje achter inde groei, Japans trekje?

En toen hadden we Goran die ons beetje in paniek belde, ja euh katjes, euh eentje dicht oogje etcetc. Wat bleek, zij waren op weg naar huis langs de weg op een nestje gestuit, dus familie de Brave heeft er 3 jonge katjes bij ( naast Vlekkie die Davy al eerder mee naar huis had genomen en Marko, rood katertje van de buren).

Doerak, onze laatste aanwinst, lief mormeltje gevonden op de terrassen van Novi Sad, beetje herders koppie, ongeveer 5 maandjes dus een hele toer om een beetje op te voeden.

Joy ontwikkeld zich werkelijk als moeder overste, heeft zelfs melk omdat de kleine katjes steeds bij haar liggen te sabbelen!!

Ondertussen groeit en bloeit het allemaal weer door in het land. De tomatenplanten hebben we nu mooi aan palen en touwen gebonden en hangen mooi met trossen vol, kersen en aardbeien zijn inmiddels al weer op. De appeltjes plukt zelfs Davy al uit de boom (zware laaghangende takken), pruimen moeten we maar weer jam van maken en de doperwten moeten alweer bijna worden gedopt ( Ana, je krijgt het druk als je komt hihihi). De kalkoenen zijn volgens mij al bijna rijp voor de slacht maar schijnen nog een kilootje of 10 zwaarder te kunnen worden. Zeg kunnen wij niet gewoon een paar bestellingen vanuit Nederland opnemen? Ivor levert wel hoor hihihiihih.

Nou tot zover maar weer eventjes een update van al het reilen en zeilen hier. Fotootjes plaats ik later wel want dat is weer uren pielen, even geen tijd want Davy wil zwemmen en de BBQ moet aan.

Kusssssssssssss aan u allen.

<center>Familie Stojkovic</center>

Een heerlijk mega gezellig weekend achter de rug met Goran, geboren Serviër, Annemarie oftewel Ana, geboren in Nederland getogen in Friesland en hun kanjer Marko al bijna volleerd Serviër maar met Hollands tintje (wit blonde lokken en blauwe kijkers).

Ook dit gezin heeft de fantastische stap genomen in Servië te gaan wonen, midden in de wereldstad Beograd. Dit weekend hebben wij door hun weer even het besef gekregen hoe gezegend wij eigenlijk zijn met ons huisje, landje en beessies. Goran Ana en Marko, gauw weer komen he.

En dan de eendjes:

<center>

</center>